Sfeerimpressie pelgrimsblog: Aardbeien

[Deze pagina is onderdeel van de nieuwsbrief van Koncerna en geeft een impressie van de pelgrimsblog die ik tijdens mijn voettocht naar Santiago de Compostela heb bijgehouden]

Tot mijn grote verrassing kwam ik in Finisterra, aan het einde van de wereld (en van mijn pelgrimstocht), Michael weer tegen. Michael is de jonge Oostenrijker die me ergens in Frankrijk en na een fles wijn zijn levensspreuk had verteld: “Es kann nicht jeden Tag Erdbeeren geben”. Bij het weerzien volgde een hartelijke omarming en hebben we ons gesprek van destijds voortgezet. We waren toen tot de conclusie gekomen, dat je iedere dag weer naar de aarbeien moet zoeken. In Finisterra zei Michael dat je ze niet alleen moet zoeken, maar ook moet plukken. Grappig om zo met taal te spelen en te filosoferen.

Terugblikkend heb ik op mijn tocht vele aardbeien gezien. Het zoeken daarnaar is vaak niet eens zo moeilijk. Enerzijds zijn er de prachtige ontmoetingen met mens en natuur. Die aardbeien liggen voor de hand. Maar ook de moeilijkere momenten zijn in die zin vruchtbaar. Ik vergelijk de camino wel met een vergrootglas. Bepaalde aspecten van je karakter of behoeften en verlangens worden gigantisch uitvergroot en tonen ‘aardbeien-in-potentie’:

• Als je je vooroordelen laat varen, heb je met meer mensen contact en zit je niet alleen aan de maaltijd.
• Door je tijd- en doelgerichtheid los te laten en zo te voorkomen dat je sneller wilt gaan dan je voeten je kunnen dragen, heb je minder last van blaren, spierpijn of zere knieën.
• Hoge verwachtingen leiden steevast tot teleurstellingen. Verwachtingsloos door het leven gaan, biedt ruimte voor verrassingen.

Het lijkt erop dat je deze mechanismen moet doorzien om de aardbeien te vinden en plukken. Ik las ergens dat ongeluk niet voortkomt uit levensomstandigheden maar uit conditionering. Wij zijn deels een product van de conditionering van onze samenleving. Om die los te laten, is het moeilijkste van allemaal. Het pelgrimspad is daarvoor een hele geschikte plek. Iedereen is er min of meer gelijk. Iedereen moet slapen en eten. Iedereen loopt in zijn of haar meest oncharmante slaapkledij door de slaapzaal, pist in of naast het potje, heeft fysieke problemen en stinkt een uur in de wind.

Aardbeien waren er te over. Of ik ze allemaal heb geplukt en gegeten (in me heb opgenomen en vastgehouden), weet ik niet. De smaak van sommige hoop ik in ieder geval lang vast te houden: – durf te vragen – durf te geven – durf te ontvangen – grijp je kansen – temper je verwachtingen – laat je vooroordelen varen – wees blij met hetgeen op je pad komt. We zullen zien of dat lukt. Maar ook Nederlandse aardbeien zijn heel gezond, heb ik me laten vertellen.