Sfeerimpressie blog: Massenabfertigung

[Deze pagina is onderdeel van de nieuwsbrief van Koncerna en geeft een impressie van de pelgrimsblog die ik tijdens mijn voettocht naar Santiago de Compostela heb bijgehouden]

Ik ben ervoor gewaarschuwd, maar nu is het dan zover. Sinds enkele dagen komen uit alle hoeken en gaten pelgrims tevoorschijn. Waar ik voorheen de meeste gezichten weleens had gezien, lopen er nu vele onbekenden om me heen. En het zijn vooral (Spaanse) jongeren en fietsers, maar ook veel ouderen. De reden is dat je vanaf hier genoeg kilometers loopt om de fel begeerde Compostela te krijgen, zeg maar het diploma dat je na afloop van je pelgrimstocht kan krijgen. Massenabfertigung, noemde Bernd, een Duitse jongen die ik met regelmaat tegenkom, deze drukte.

Het is hier dus min of meer (en zeker relatief gezien) een drukte van belang. En met drukte bedoel ik dan zowel het aantal mensen als de geluidssterkte- en intensiteit. Want Spanjaarden zijn toch een ander soort volkje, heb ik gemerkt. Die hoor je al van kilometers afstand. Bovendien lijkt bij hen tijdens de evolutie de optie “fluisteren” eruit te zijn geselecteerd. Om te overleven is het hier kennelijk belangrijk om een knalharde stem te hebben, die je ook ´s avonds op de slaapzaal kunt gebruiken terwijl het merendeel al een uur op 1 oor ligt…

Soms heb ik het gevoel in een soort Lloret de Mar voor pelgrims beland te zijn. Jolijt alom, vooral ook ´s avonds bij het koken en eten (en drinken). Bijkomend aspect is dat sommigen al vroeg op pad gaan om op tijd een bed in de volgende herberg te krijgen. Bij sommigen merk je de stress die daarbij ontstaat en die op anderen aanstekelijk werkt. Het botst ook een beetje met degenen die al wat langer onderweg zijn. Daarover wordt onder de meer “ervaren” pelgrims zo af en toe gesproken.

Maar eigenlijk is het best gezellig en tevens een nieuwe uitdaging om ook hiermee ontspannen om te gaan. Soms is dat lastig, vooral omdat ik heel veel in mijn eentje op pad ben geweest. Het voelt toch anders, wat verloren om je als individu tussen de groepen te bewegen en in herbergen met 200 man te slapen. Toch heb ik het prima naar mijn zin. Zoals Eckart Tolle schrijft: “Als je vriendschap sluit met het huidige moment, voel je je overal thuis, waar je ook bent.” Niet altijd gemakkelijk om toe te passen, maar als het lukt werkt het wel.